SP trekt ‘rode kaart’ tegen ‘de politiek’

stem-tegen

De SP heeft er een nieuwe vijand bij. Niet de VDD, niet de PvdA, niet D66, kortom, niet alle partijen van Nederland, en ook niet het kabinet, maar: de politiek. Want Emile Roemer is daar “knap misselijk” van geworden. Op het XX congres in Amersfoort kondigde Emile Roemer aan dat een stem op de SP hetzelfde is als de rode kaart geven aan de andere partijen, die allicht allemaal niet deugen, in tegenstelling tot de SP.

“Ik weet dat jullie allemaal de Haagse politiek op de voet volgen. Dan hebben jullie ook gezien hoe het Binnenhof een politieke slangenkuil is geworden. De bevolking voorliegen, de Tweede Kamer verkeerd informeren, van kletspraatjes staatsgeheim maken, alles lijkt geoorloofd.”

Aldus Roemer op het congres, waar de campagnes voor de gemeenteraadsverkiezingen en de Europese verkiezingen besproken werden. Natuurlijk is het Binnenhof een politieke slangenkuil, sinds mensenheugenis zou ik zeggen, alleen Roemer beweert dat het dat (opeens?) “geworden” is. En laten we wel wezen, de SP maakt gewoon deel uit van diezelfde slangenkuil, geheel vrijwillig.

De bevolking voorliegen, daar doet de SP zodoende ook aan mee, bijvoorbeeld met haar destijds onbespreekbare standpunt 65 blijft 65. Maar toen de verkiezingen er in 2010 aankwamen bleek het opeens geen breekpunt meer, maar een maakpunt. Sterker nog: “De SP heeft geen breekpunten, alleen maar maakpunten,” aldus Roemer. Dat was koud op het bord van alle afdelingen en andere kartrekkers die zich jarenlang het schompes hebben gewerkt om het 65 blijft 65 standpunt uit te dragen.

De Kamer verkeerd informeren is terecht een steen des aanstoots. De vraag is natuurlijk of de SP dat niet zou doen wanneer het zou regeren. En van kletspraatjes een staatsgeheim maken: wie maalt erom? Het zijn immers maar kletspraatjes. En wie weet welke kletspraatjes de SP bespreekt in de zogeheten commissie-stiekem. De SP is dan wel heel erg tegen die commissie, maar doet er toch aan mee. Dat geldt ook voor bijvoorbeeld wachtgeld en de ‘te hoge’ vergoedingen voor politici: er tegen zijn, maar wel vangen. Agnes Kant in 2009: “Maar als je niet meedoet met de commissie-stiekem, valt er helemaal niets te controleren”. Maar wat de SP daarin allemaal al dan niet ‘controleert’ weten we weer niet, noch mag de partij er iets mee in het parlement.

Emile Roemer wenst een einde maken aan de “cynische politiek in Den Haag”. Maar hoe dan Emile? Let wel, dit nog steeds in het kader van de gemeenteraadsverkiezingen. Terecht merkt HP/De Tijd op: “Een rel op het Binnenhof over de inlichtingendiensten naar de raadszaal verplaatsen? De SP lijkt flink de weg kwijt te zijn.” En vraag ik mij af hoe je nog cynischer kunt zijn wanneer je “de politiek” een rode kaart wil geven … dus ook jezelf.

sp-xx-congres

Het grootste bedrog van de SP in de huidige campagne is dat de partij “100% sociaal” belooft wanneer je er op stemt. Dat is namelijk een onmogelijkheid in ons stelsel. Zelfs wanneer de SP door goddelijke interventie de enige regeerpartij van Nederland zou worden, dan zou het verre van 100% sociaal zijn, omdat we landen waarin slechts één partij de dienst uitmaakt in de regel een dictatuur noemen.

In de gemeentes Arnhem, Dongen, Leiden en Wijk bij Duurstede zit de SP in een coalitie met de VVD, naar zeggen de partij van de “afbraakpolitiek”. Het lijkt me voor de afdeling aldaar erg moeilijk om hard te maken dat de SP voor “100% sociaal” gaat, terwijl het handjeklap doet met partijen die schijnbaar alles vertegenwoordigen waar de SP op tegen is. Ook weer geheel vrijwillig. Al met al maakt een besturende SP geen vuist in de politieke arena, maar biedt het een klef handje.

In 2005 vond Jan Marijnissen ook al dat de kiezer een rode kaart moest trekken want “heel veel Nederlanders [hadden] het helemaal gehad met dit kabinet.” Dat was het kabinet van “Bak-ellende”. De lokale partijen moesten dat ook op hun websites melden, met al dan niet de oproep om het kabinet te omsingelen. Een jaar eerder moest Super de Boer een rode kaart krijgen. In 2009 kreeg een wethouder in Deventer de rode kaart, maar ook “uw bank” kreeg er een. In 2012 verdiende de gemeente Kampen een rode kaart.  Als u wilt weten welk platgetreden pad de rode kaart van de SP reeds heeft heeft afgelegd, Google hier  verder. Duidelijk is in ieder geval dat het niet uitmaakt welk kabinet er zit, of welke misstanden er spelen: die rode kaart is overal, altijd en op iedereen toe te passen. Als je wilt. En als je van je werk “knap misselijk” wordt, Emile, zou ik toch maar naar iets anders gaan uitkijken…

Advertenties

Reageer!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: