Ronald van Raak, lokjood

Een tijd terug ging ik op bezoek bij een synagoge om een joods feest mee te vieren. Thuis zette ik alvast mijn keppeltje op, dat ik eerder had gekregen, en daarmee nam ik plaats in de tram op weg naar Amsterdam-Zuid. Ineens keek iedereen mij aan, sommige mensen vijandig, sommige mensen verwonderd, maar iedereen keek mij aan. Dat was een ongemakkelijk gevoel. Veel Nederlanders, in ieder geval veel Amsterdammers, kunnen moeilijk omgaan met mensen die een religieus symbool dragen.
(officielebekendmakingen.nl 24 juni 2010)

Daarna herhaalt Ronald van Raak onverifieerbare CIDI-propaganda. Op de islamofobe haat-weblogs van o.a. de Dagelijkse Standaard en Israned, is Van Raak ineens enorm populair. ‘De SP komt tot bezinning’ stellen deze racisten. Welnu, met zulke vrienden heeft de SP geen vijanden nodig.

van-raak-op-zoekDe vraag is of Van Raak ook een kruis aan zijn nek hangt voor een christelijk feest.

Misschien om zijn nieuwe zionistische vrienden terwille te zijn, herhaalde hij de opgewonden aantijgingen van het CIDI (in Israël bekend als “pro-Israëlische lobby groep”), SGP en CU over het antisemitisme van Marokkanen in Amsterdam. Het antisemitisme zou enorm toenemen, en joden zouden “dagelijks” geconfronteerd worden met geweld. De cijfers van de Racisme Monitor van de Anne Frank Stichting worden echter consequent verzwegen:

Incidenten Antisemitisch geweld:

2005: 41
2006: 35
2007: 21
2008: 14 (laatste meting)

Dus: geen toename maar vermindering.

Bij 2006: “Bij het antisemitische geweld vonden wij in 4 van de 35 voorvallen een allochtoon daderschap.”

Bij 2008: “Omdat antisemitisch geweld in de publieke opinie vaak wordt toegerekend aan allochtone daders is het ook interessant om te weten dat wij voor 2008slechts twee gevallen aantroffen waarbij sprake was van allochtoon daderschap.”

Een andere lokjood.

Columnist Pieter Hilhorst in de VolkskrantHeilige verontwaardiging

Mijn twijfel werd gewekt door een verdwaald bijzinnetje in het Parool dat het aantal incidenten in 2001 ongeveer even groot was als in 2009 (26 juni). Afgaande op het aantal meldingen dat bij het CIDI binnenkwam, blijkt er helemaal geen sprake van een gestage toename van het aantal incidenten. In 2002 waren er 359 incidenten, in 2009 waren dat er 167. Een daling met meer dan 50 procent! Het grootste deel van de meldingen heeft niets te maken met intimidatie op straat, maar met e-mail en bekladdingen.

Dan de ernstige incidenten. In 2009 zijn er 20 scheldpartijen gemeld, 6 bedreigingen en 4 voorvallen van geweld. In 2010 is nog geen enkel voorval van geweld gemeld. Vroeger gaf het CIDI een uitgebreide weergave van de incidenten. Dat is nu niet gebeurd. Desgevraagd meldt het CIDI dat daar geen tijd voor was. Om een beeld te krijgen heb ik daarom gekeken naar oude rapportages. In 2004 waren er 5 incidenten met fysiek geweld. Vier keer is iemand bespuugd. Een keer is een kopje koffie uit iemands hand geslagen. Eenmaal is een bril van iemands gezicht geslagen.

De cijfers van het CIDI zelf weerspreken het beeld dat joden in Nederland op straat bang zouden moeten zijn. Elk incident is er een te veel. Het is vernederend om te worden bespuugd. En er zullen zeker incidenten hebben plaatsgevonden die niet zijn gemeld. Maar het is potsierlijk om te beweren dat joden in Nederland met doodsverachting over straat moeten. Wie dat beweert, is niet bezig om de problemen te benoemen, maar om mensen angst aan te praten.

Laten we hopen dat het gezond verstand weer snel terukeert. Toeval is het in ieder geval niet, dat de antisemitismekaart getrokken wordt net nu Israël de morele strijd aan het verliezen is. Volgens de grondlegger van het zionisme Theodore Herzl zijn antisemieten de vrienden en bondgenoten van “de Joodse staat”:

“Noting that anti-semite’s desire to expel Jews from their nations would aid the Zionist cause.”

“The anti-Semites will become our most loyal friends; the anti-Semitic nations will become our allies.”

(The Diaries of Theodore Herzl as edited and translated by Marvin Lowenthal, Dial Press, New York, 1956)

Het zionisme kan niet bestaan zonder het antisemitisme. Het christelijk antisemitisme is de basis van het bestaan van de staat Israel. Tegelijkertijd heeft het geleid tot de zionistische terreur waarbij steeds meer Palestijnse burgers worden vermoord en verwond en steeds meer land van hen gestolen wordt. Om die terreur te rechtvaardigen misbruikt het zionisme het antisemitische argument. En daarmee chanteert men de hele niet-joodse wereld. De SP sluit zich aan. Anders had Van Raak de propaganda wel eerst op waarheid getoetst.

Wat Jaap Hamburger van Een Ander Joods Geluid begin 2009 in de Tribune stelde heeft Van Raak blijkbaar niet begrepen:

Als die jongeren leuzen tegen joden roepen – hoe misplaatst en verwerpelijk ik die leuzen ook vind – dan is dat geen uiting van sluimerend, autonoom antisemitisme, maar mede een reactie op de opstelling van de Joodse organisaties die zich, hoe je het ook bekijkt, solidair verklaren met de Israëlische agressie. Daarna maken die organisaties van dergelijke uitingen met veel tam-tam een nieuw maatschappelijk probleem, ‘het oplevend antisemitisme’ geheten. Die houding vind ik te vergelijken met die van een pyromaan die roept: ‘Brand, brand’, nadat hij die zelf heeft helpen aansteken.

De SP bepleit niet alleen de inzet van lokjoden, maar ook dat overtreders en hun straffen in de media worden gepubliceerd als “afschrikwekkende maatregel”. Openbare vernedering in kranten en op tv dus. Culturele Revolutie praktijken.

Advertenties

Reageer!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: