SP mag geen afdracht van politici eisen

“Het vrij mandaat moet voorkomen dat een klein groepje partijbestuurders het stemgedrag van volksvertegenwoordigers vanuit het partijkantoor kan bepalen.”

marijnissen-maffioso

Wetenswaardig artikel in de NRC van 24 augustus dit jaar, van R.J.B. Schutgens, promovendus bij de sectie Staats- en bestuursrecht aan de Radboud Universiteit in Nijmegen. Enkele citaten:

Een onwenselijk aspect van die partijorganisatie is dat de SP de staat, provincies en gemeenten de bezoldiging van ‘haar’ volksvertegenwoordigers rechtstreeks aan zichzelf laat uitbetalen. Deze gewoonte is in strijd met het vrij mandaat, en zou daarom gestaakt moeten worden.

Volksvertegenwoordigers zijn geen stromannen van hun partij. Zij ontvangen een bezoldiging, zodat zij de nodige tijd voor hun ambtsuitoefening kunnen vrijmaken, zonder afhankelijk te worden van financiële gunsten van anderen. Door de afdrachtsregeling van de SP worden Kamerleden juist financieel afhankelijk van hun partij. Die afhankelijkheid is zeker bij een fulltimefunctie als het Tweede Kamerlidmaatschap, groot. Dat de SP het geld in de praktijk wel op tijd zal uitbetalen, doet aan de afhankelijkheidsrelatie niet af. Juist in die gevallen waar de functie van het vrije mandaat zo belangrijk is – gevallen waarin een volksvertegenwoordiger meent het aan zijn geweten verplicht te zijn tegen de partijlijn in te gaan – moet de volksvertegenwoordiger vrij zijn van de gedachte dat zijn partij zijn broodheer is. Hij moet zijn stem kunnen uitbrengen zonder de geringste vrees voor zijn persoonlijke financiën.

Door de cessie verwordt de volksvertegenwoordiger tot een werknemer van de partij, die maandelijks maar moet afwachten of hij zijn geld krijgt. Zo ontstaat een verhouding tussen partij en volksvertegenwoordiger die in strijd is met het vrije mandaat. Om die reden is de cessie ongeldig.

Pikante noot:
Degene die de SP-leden van de Provinciale Staten in de visie van de SP onjuist, onzorgvuldig en onvolledig heeft geïnformeerd, voor wat betreft hun (verplichte?) manier van stemmen m.b.t. de verkiezing van de leden van de Eerste Kamer, is madame Rosita van Gijlswijk. Zij deed dat in haar hoedanigheid als oud-scholingsecretaris en/of huidig afdelingensecretaris. Vanuit deze positie is zij lid van het Partijbestuur en de Partijraad. Ons kent ons!

Ik verneem overigens niets van Van Gijlswijk als lid van de Tweede Kamer. Haar weblog is nog wel online, maar sinds ongeveer één jaar niet meer actueel. Als lid van de Tweede Kamer neemt ze haar (Groninger) achterban kenbaar niet meer serieus…

Advertenties

Reageer!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: